Sch - Jeśli czujesz, że opadasz z sił,
a do stołówki daleko, przysiądź na chwilę
w jednym z naszych ogródków. Przemili mieszkańcy na pewno wspomogą Cię
w trudach podróży. Lemoniada, ciasta, ciastuchy,  ciastunia, ciastunieczka
i oczywiście ciacha, bo są gusta i guściki. Jeżeli brzmi to interesująco, nie zważaj
na trudy i przeciwności, tylko po prostu przyjdź…


33 - Geo - znaczy ziemia, to wiedzą wszyscy. Gdyby jeszcze dodać do tego zapach świeżej gleby unoszący się  nad miastem niczym
całun, nikogo by nie zdziwiło, czemu mieszkańcy miasta 33 ponad wszelkie inne rozrywki umiłowali odkrywanie zupełnie
nowych rzeczy, niekoniecznie z dziedziny geografii.
I to wcale nie dlatego, że nie mają nic innego do roboty.  Oddają w ten sposób hołd swojej jedynej prawdziwej matce- Ziemi.

M - Pęcherze, odciski? Wędrowcze, to nic dla naszej dzielnej Służby Maltańskiej. Będą robić resuscytację nawet wtedy,
kiedy niekoniecznie jej potrzebujesz. Bo cóż może być gorszego niż wyjście z wprawy? Od innych mieszkańców różnią się tym,  
że nie mają stałej siedziby.  Zmotywowani filozofią swojego opiekuna (kogóż innego?) twierdzą,
iż zawsze znajdzie się miłosierny bliźni, który da im kawałek podłogi. Albo chociaż boiska czy podwórka. I widać, że działa to
jako samospełniająca się przepowiednia. Wystarczy zajrzeć pod drzwi 34…

P – Pedagog - dobry duch całej krainy. To ona pomoże Ci,
gdy z powodu bolących kończyn przestajesz widzieć świat
w kolorowych barwach.  Oaza ciszy, spokoju i pomocy. Wystarczy tylko zasygnalizować problemy, a ruszy Ci
na pomoc niczym drużyna Actimela. Odwiedź to miejsce, zanim ból duszy zamieni się w eksplozję cierpienia!


23 - Na początku był wielki wybuch...  potem wszechświat zaczął konsumować sam siebie.  
A następnie powstało miasto 23. Tu zgromadzili się wszyscy, którzy przelecieli przez czarną dziurę znajdującą się
w dzielnicy dla elit. Czego nie można przedstawić za pomocą wzoru, to nie ma prawa bytu.
Tylko mieszkańcy 23 potrafią zrozumieć, dlaczego wtedy,
gdy jadą samochodem, drzewa ruszają się razem z nimi…


24 - Gdy kiedyś jakiś sławny alchemik dolał wody
do kwasu, wszystko spowił siwy dym. I z chaosu wyłoniło się miasto. Ten incydent na trwałe wpisał się
w historię Dąbrowszczaka. Teraz 24 jest świeżo
po remoncie, bo wybuchy, choć tym razem tylko radości, zdarzały się częściej. Mieszkańcy wiodą spokojny żywot,
zbierają kwas do wiaderek niczym deszczówkę, a wieczorami urządzają sobie wspólne sesje w glicerynie,
co by nie stracić gładkości.

27 – Jeżeli zgubisz się w trudnej wędrówce koniecznie zawitaj do 27. Wprawdzie nie zainstalujemy Ci GPS’a,
ale nauczymy Cię jak sobie z tym radzić.